«.... عمر نسبت به زنان خشونت بیشتری داشت ، زنان از او می ترسیدند. در فوت ابوبکر زنان خانواده اش می گریستند و عمر مرتب منع می کرد ، اما زنان همچنان به ناله و فریاد ادامه می دادند، عاقبت عمر ام فروه خواهر ابوبکر را از میان زنان بیرون کشید و تازیانه ای بر او نواخت زنان پس از این ماجرا متفرق گشتند.
دیگر از خصوصیات روحی عمر که در کلمات علی (ع) مورد انتقاد واقع شده شتابزدگی در رای و عدول از آن، و بالنتیجه تناقض گویی او بود ، مکرر رای صادر می کرد و بعد به اشتباه خود پی می برد و اعتراف می کرد.
داستان های زیادی در این مورد هست ، جمله ی : کلکم افقه من عمر حتی ربات الحجال : همه ی شما از عمر فقیه ترید حتی خداوندان حجله ، در چنین شرائطی از طرف عمر بیان شده است . همچنین جمله ی لولا علی لهلک عمر: اگر علی نبود عمر هلاک شده بود که گفته اند هفتاد بار از او شنیده شده است. در مورد همین اشتباهات بود که علی او را واقف می کرد....»
« سیری در نهج البلاغه / مرتضی مطهری/ مرکز مطبوعاتی دارالتبلیغ اسلامی/ چاپ دوم 1354»